PRAWOSŁAWNE ŚWIĘTO JORDANU 1 dzień: wyjazd wg rozkładu jazdy (zbiórka uczestników 15 min przed wyjazdem), przejazd do Drohiczyna. Święto Jordanu nazywane także Chrztem Pańskim jest jednym z dwunastu wielkich Świąt w Kościele prawosławnym. Wprowadzone w V wieku na Wschodzie przetrwało do dzisiaj. Huculskie motywy można podziwiać na płótnach Władysława Karola Szernera (poz. 33, Hucułka na koniu) czy Teodora Axentowicza (poz. 4 Hucułka (Święto Jordanu)). Najstarszym obrazem w naszej ofercie jest płótno autorstwa ucznia Rembrandta - Abrahama van Dycka Młoda dziewczyna przy balustradzie (poz. 57).Dzieło to należało do Inwazja zbrojna Rosji na Ukrainę trwa od 262 dni. Ukraiński sztab twierdzi, że pogarsza się morale rosyjskiej armii. W związku z tym w jednym z okupowanych miast, według ukraińskiej armii Świat Weczir, 7 stycznia – Boże Narodzenie (Rizdwo), 8 stycznia – Święto Bogurodzicy, 9 stycznia – Stefana męczennika, 13 stycznia – Małanka odpowiednik Sylwestra, 14 stycznia – Nowy Rok, 18 stycznia – druga Wigilia tzw. Szczedryj Weczir, 19 stycznia – Objawienie Pańskie – Święto Jordanu, Wodochrestia. W Cerkwi prawosławnej Objawienie Pańskie świętuje się jako Epifanię lub święto Jordanu, jedno z 12 głównych świąt, 19 stycznia (w XX i XXI w.) według obowiązującego kalendarza Dariusz Śmigielski. Wyznawcy prawosławia obchodzą dzisiaj (19 stycznia) jedno z najważniejszych świąt w roku liturgicznym. To Święto Chrztu Pańskiego, zwane Świętem Jordanu.Wierni w tym dniu uczestniczą w obrzędzie wielkiego poświęcenia wody. Święto Jordanu ustanowione zostało na pamiątkę Chrztu Pańskiego w rzece Jordan. . Chcesz doświadczyć zetknięcia się z inną kulturą? Odwiedźmy wspólnie naszych ukraińskich sąsiadów! Wybierzemy się tam podczas święta Jordanu oraz prawosławnych i greckokatolickich obchodów Wielkanocy. To doskonały czas, aby fotografować wydarzenia kulturalne organizowane w tym czasie. Pokażę Ci najpiękniejsze cerkwie. Czeka na nas też niesamowicie widokowa Połonina Borżawa. Zwiedzisz wioski bojkowskie, położone malowniczo w górach. Zobaczysz i uwiecznisz na zdjęciach miejsca, do których nie dotarły jeszcze znane nam powszechnie udogodnienia. Wspólnie dotkniemy murów twierdzy w Kamieńcu Podolskim, tej samej, w której bił się Michał Wołodyjowski. Odwiedzimy też elektrownię atomową w Czarnobylu oraz opuszczone miasto Prypeć. Wreszcie – przespacerujemy się uliczkami sentymentalnego Lwowa. Gwarantuję, że z tej wyprawy przywieziesz moc wspomnień i mnóstwo zachwycających kadrów. Tysiące ludzi uczestniczyło w niedzielę na Ukrainie w uroczystościach z okazji święta Chrztu Pańskiego, zwanego tu świętem Jordanu. Duchowni i wierni przyszli nad stawy i rzeki, gdzie święcono wodę, a wielu zgromadzonych zdecydowało się na kąpiel. Święto Jordanu jest w tradycji Kościołów wschodnich wydarzeniem religijnym, które kończy okres Bożego Narodzenia. Rozpoczął się on 6 stycznia Wigilią, którą prawosławni i grekokatolicy obchodzą według kalendarza juliańskiego. Tauron, ABB i Siemens w awangardzie. Bez takich pomysłów rewolucja nigdy się dokona Albo uda nam się rozwinąć tę technologię, albo będą kłopoty Mamy nową kopalnię ropy naftowej i gazu KOMENTARZE (0) Do artykułu: Ukraina: Święto Chrztu Pańskiego: święcenie wody i tradycyjne kąpiele Jordan, Bohojawlenije, Kreszczenije Hospodnije, czyli pamiątka chrztu Jezusa w Jordanie, to jedno z największych świąt cerkiewnych. Według nauki Kościoła Wschodniego dało ono początek chrześcijaństwu i stało się fundamentem wiary. Święto Jordanu obchodzone jest zgodnie z kalendarzem juliańskim 6 stycznia, według kalendarza gregoriańskiego zaś — 19 stycznia. Na wschodzie łączy się go z uroczystością Objawienia Pańskiego, będącą jednym z najstarszych świąt w Kościele katolickim, w Polsce nazywaną dniem Trzech Króli. W kręgu kultury cerkiewnej tego dnia kapłan święci wodę w jej naturalnym środowisku (rzece, a gdy nie ma jej w okolicy, to w stawie, jeziorze itp.). Uroczystość poświecenia (Hagiasmas) do V stulecia celebrowano tylko nad historycznym Jordanem. Istniała też dawna tradycja udzielania katechumenom Chrztu w dniu Jordanu lub w jego wigilię. W Kościele Zachodnim wspomnienie Chrztu Pańskiego zgodnie z kalendarzem gregoriańskim przypada w pierwszą niedzielę po Objawieniu. Wprowadził je w 1955 r. papież Pius XII, początkowo wyznaczając dla niego datę 13 stycznia, czyli ostatni dzień oktawy uroczystości Objawienia, a reforma z 1969 r. przeniosła je na wspomnianą niedzielę. W tradycji ludowej z uroczystością Jordanu, podobnie jak z innymi świętami w roku liturgicznym, wiązały się różne zwyczaje, wierzenia, obrzędy. Wiele z nich przetrwało do dziś, inne odeszły w zapomnienie. Oczekiwanie na Jordan Wigilia uroczystości w Kościele Wschodnim nazywana jest drugim świętym wieczorem w odróżnieniu od wigilii Bożego Narodzenia. Tego dnia wierni zachowują ścisły post. Jest to także pora czuwania i modlitwy. W przeszłości w niektórych rejonach, wcześnie rano kapłan święcił w cerkwi wodę, nazywaną twardą wodą. Przypisywano jej szczególną moc ochronną, a zwłaszcza zdolność zabezpieczania dobytku przed wszelkiego rodzaju czarami. Po przyjściu z cerkwi z odrobiny tej wody i pszennej mąki robiono kleistą papkę. Malowano nią na drzwiach, oknach i ścianach domu oraz wszystkich budynków gospodarczych znak krzyża, wierząc, że dzięki temu złe moce nie będą miały wstępu do ludzkiej sadyby. Temu samemu celowi służyło umieszczanie przy drzwiach niewielkich drewnianych krzyżyków. Krzyż rysowano też poświeconą kredą nie tylko na drzwiach i oknach, ale także na naczyniach, zwłaszcza na dnach misek, żeby szatan i inne złe duchy nie miały przystępu do ludzi. Podczas gdy gospodyni czyniła ostatnie przygotowania do wieczerzy, gospodarz kropił całe obejście święconą wodą i okadzał je poświęconymi ziołami. Po takim zabiegu uciekały wszystkie złe moce (a także bieda), a żadne czary nie mogły zaszkodzić mieszkającym tam ludziom i zwierzętom. Wieczorem cała rodzina zasiadała do uroczystej wieczerzy. Obecni dzielili się bułką przaśną (prosforą) na znak pokoju i wspólnoty. Do tradycyjnych potraw na Ukrainie i Białorusi należały między innymi: barszcz z olejem, gołąbki oraz kutia — danie przygotowane z gotowanej pszenicy, maku, orzechów, wywodzące się z przedchrześcijańskich uczt związanych z kultem zmarłych. Do każdej przygotowywanej potrawy dodawano też łyżkę święconej wody. Po wieczerzy (lub też o świcie w dniu Jordanu) wynoszono z chaty snop zboża, nazywany did, diduch, który od wigilijnego wieczoru stał w rogu izby. Ze słomy tej gospodynie robiły gniazda dla drobiu, a ziarnem karmiły kury, żeby dobrze niosły i były bezpieczne przed drapieżnikami. Wierzono, że w noc Jordanu (podobnie jak w noc wigilijną) woda zamienia się w wino. Zaczerpniętą wtedy wodą gospodarze kropili wiosną ule w pasiece i bydło przy jego pierwszym wyjściu na pastwisko. Lodowe krzyże W samo święto Jordanu w cerkwiach odprawia się uroczyste nabożeństwa. Dzień wcześniej wierni przygotowują miejsce, gdzie będzie się odbywać poświęcenie wody. Gdy rzeka jest zamarznięta, wyrąbują w lodzie przerębel w kształcie krzyża. Obok stawiają krzyż oraz ołtarz z lodu. W przeszłości ozdabiano je gałązkami jedliny, które potem zabierano do domów jako cenne lekarstwo i ochronę przed złymi mocami. Po nabożeństwie wierni udają się nad wodę. Na czele procesji mężczyźni niosą chorągwie cerkiewne i krzyż z wizerunkiem Ukrzyżowanego. Kapłan po odmówieniu modlitwy do Ducha Świętego trzykrotnie zanurza w wodzie trzy płonące świece — symbol Trójcy Świętej. Ceremonii tej towarzyszy hymn liturgiczny (troparion) zaczynający się od słów: W Jordanie, chrzczącemu się Tobie, Panie, ukazała się cześć Przenajświętszej Trójcy. Niekiedy podczas święcenia wody wierni wypuszczają gołębie — znak Ducha Świętego. Jeszcze na początku ubiegłego wieku na Huculszczyźnie mężczyźni oddawali wtedy trzy strzały z broni palnej: dwa w powietrze, jeden w wodę, wierząc, że zabieg ten skutecznie odstraszy wilki od pasących się latem w górach stad. Obrzęd kończy pokropienie obecnych poświęconą wodą. Po odejściu procesji wierni piją tę wodę i zabierają w naczyniach do domu, by potem przez cały rok służyła jako lekarstwo. W przeszłości konewki i dzbanki na wodę ubierano barwinkiem i pasmami czerwonej wełny. Jeszcze w okresie międzywojennym chłopcy i młodzi mężczyźni kąpali się w „jordanowej wodzie” bez względu na temperaturę, wierząc że w ten sposób zapewnią sobie zdrowie i siłę. Moc „świętej wody” Zgodnie ze starą tradycją po powrocie do domu gospodarz obchodził swoje gospodarstwo i kropił je przyniesioną wodą, a na drzwiach i oknach kreślił znak krzyża poświęconą kredą. Wodę tę domownicy pili też przed posiłkami przez kilka dni po Jordanie, aby zapewnić sobie zdrowie. Dawano ją również bydłu w celach leczniczych i ochronnych. W niektórych okolicach dziewczęta po przyjściu z cerkwi obmywały się trzykrotnie „jordanową wodą”, wypowiadając przy tym prośbę — zaklęcie, aby oczyściła je ona z ziemskiego brudu i sprawiła, że znowu będą czyste jak Świata Preczysta (czyli jak Najświętsza Maryja Panna). Ciekawy zabieg, mający nadać wodzie szczególnych właściwości, notowali ludoznawcy jeszcze u schyłku XIX w. na zachodniej Ukrainie. Kto chciał „oczyścić” swoje obejście z wszelkiego zła, a zwłaszcza z czarów, stawał u jego wrót i prosił dziewięć kolejnych osób wracających z nabożeństwa o trochę poświęconej wody. Wlewał ją do jednego naczynia, a następnie szedł poświęcić do cerkwi. Wodą tą kropił całe obejście, sprzęty gospodarskie, żywy inwentarz. W ludowej tradycji jeszcze do okresu międzywojennego przestrzegano zakazu prania w rzece przez okres czternastu dni po Jordanie w przekonaniu, że nie godzi się bezcześcić świętej wody. Z kolei od wigilii Bożego Narodzenia do Jordanu kobiety przędły tylko do zmroku, wierząc, że w tym czasie wieczorami odwiedzają domostwa dusze zmarłych i można je niechcący oplątać wysnuwaną przędzą. Święto Jordanu było także porą chodzenia po kolędzie, czasem sąsiedzkich spotkań i organizowanych przez młodzież tanecznych zabaw. Urszula Janicka-Krzywda — etnograf, folklorysta, dziennikarz, doktor nauk humanistycznych, członek Krajowej Komisji Artystycznej i Etnograficznej CEPELiA oraz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. opr. aw/aw Święto Jordanu to jedno z największych świąt cerkiewnych, obchodzone na pamiątkę chrztu Jezusa. Uczestnicy fotowarsztatów w dniach 18-20 stycznia 2019 będą podglądać jak obchodzone jest na Ukrainie, odwiedzą też najciekawsze cerkwie. Święto Jordanu na wschodzie łączy się z uroczystością Objawienia Pańskiego, będącą jednym z najstarszych świąt w Kościele katolickim, w Polsce nazywaną dniem Trzech Króli. W kręgu kultury cerkiewnej tego dnia kapłan święci wodę w jej naturalnym środowisku (rzece, a gdy nie ma jej w okolicy, to w stawie, jeziorze itp.). Uroczystość poświecenia (Hagiasmas) do V stulecia celebrowano tylko nad historycznym Jordanem. Tego dnia w cerkwiach odprawia się uroczyste nabożeństwa. Dzień wcześniej wierni przygotowują miejsce, gdzie będzie się odbywać poświęcenie wody. Gdy rzeka jest zamarznięta, wyrąbują w lodzie przerębel w kształcie krzyża. Obok stawiają krzyż oraz ołtarz z lodu. Po nabożeństwie wierni udają się nad wodę. Obrzęd kończy pokropienie obecnych poświęconą wodą. fot. Paweł Brzozowski Święto Jordanu to jednak nie wszystko. Uczestnicy fotografować będą miasteczka kresowe, wsie malowniczo położone wśród gór, najstarsze ukraińskie drewniane cerkwie – słowem odbędą sentymentalną podróż na wschód, na historyczne Kresy. Jako przewodnik, uczestnikom towarzyszyć będzie Bogdan Augustyn - pomysłodawca, założyciel i pierwszy wokalista kultowego punkrockowego zespołu KSU, z wykształcenia i zamiłowania historyk, związany z Centrum Turystyki Kulturowej “Carpathia”. “Edycja ma charakter fotowyprawy. Mniej skupiamy się na teorii (nie ma wykładów ze slajdami jak na innych edycjach zajęć), więcej fotografujemy. Choć oczywiście podstawy teoretyczne będą poruszane - jednak wyłącznie w plenerze.” - komentują organizatorzy. fot. Bartosz Skotnicki Kiedy i gdzie Fotowyprawa odbędzie się w dniach 18-20 stycznia 2019 roku. Bazą warsztatów będzie Zajeździe Bieszczadzka Ostoja. Koszt uczestnictwa w warsztatach wynosi 890 zł i obejmuje: piątkowy obiad w Polsce, opłatę za pozostawienie samochodów, transport busem na Ukrainę oraz noclegi z wyżywieniem w hotelu na Ukrainie. Na czas zajęć będzie można bezpłatnie wypożyczyć dowolne obiektywy z oferty marki Tokina. Więcej informacji i pełny harmonogram warsztatów znajdziecie pod adresem

święto jordanu na ukrainie